Πέθανε ο ποιητής Δημήτρης Ελευθεράκης

Πέθανε, σε ηλικία 42 ετών, ο ποιητής της νεότερης γενιάς Δημήτρης Ελευθεράκης, που γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα. Σπούδασε ελληνική και ξένη φιλολογία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Εδιμβούργο. Ποιήματά του πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1998 στο περιοδικό Νέα Εστία.

Επιμελήθηκε τις εκδόσεις των ποιημάτων του Κ. Γ. Καρυωτάκη (2010) και του Κ. Π. Καβάφη (2011) και δημοσίευσε, μαζί με τους ποιητές Δημήτρη Αγγελή και Σταμάτη Πολενάκη, το βιβλίο Με το περίστροφο του Μαγιακόφσκι: μία συζήτηση για την ποίηση (2010).

Η τελευταία του ποιητική συλλογή με τίτλο «Άσπρα μήλα» θα κυκλοφορήσει στις αρχές του νέου έτους.

Είχε δημοσιεύσει πέντε ποιητικές συλλογές. Για τα «Εγκώμια» βραβεύτηκε από το ηλεκτρονικό περιοδικό Ο Αναγνώστης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
liberal

 


 


Ένα έργο διαχρονικό. Ένα έργο για το σήμερα. Οι Δούλες – ο φτωχός λαός δεν έχει δικαίωμα να κάνει

όνειρα, είναι καταδικασμένος να ζει μέσα στη μιζέρια και να τρέχει για να επιβιώσει. Η Κυρία – η κυρία

Εξουσία επιβάλλει τα πάντα με τη γλυκύτητά της και τον αέρα του δυνατού, αφού για την κοινωνία

δυνατός είναι αυτός που έχει χρήμα.

Οι Δούλες δεν βρίσκουν άλλο τρόπο για να δραπετεύσουν από την πραγματικότητα παρά παίζοντας ένα

παιχνίδι – θέατρο. Γρήγορα κι απότομα όμως προσγειώνονται στην ωμή πραγματικότητα φτάνοντας σε

αδιέξοδο.

Υπόλοιποι συντελεστές έργου:

Σκηνοθεσία: Ομάδα Μύθος.

Κινησιολογία: Σίμωνας Πάτροκλος.

Μουσική Επιμέλεια& Δημόσιες σχέσεις: Ζωή Τριανταφυλλίδη.

Σκηνικά – Κουστούμια: Δέσποινα Χαριάτη, Ιωάννα Προσμίτη.

Φωτισμοί & ήχοι : Χρήστος Λουκάκης.

Φωτογραφίες: Θάνος Φάρφας.

Παίζουν κατά σειρά εμφάνισης:

Κλαίρη: Ζωή Τριανταφυλλίδη.

Σολάνζ: Δέσποινα Χαριάτη.

Κυρία: Ιωάννα Προσμίτη.

Διάρκεια έργου: 70 λεπτά.

Παράσταση την Τετάρτη στις 11/11/20, στις 8.30 μ.μ., στον πολυχώρο Εξαρχείον, Παπαρηγοπούλου 46

και Βαλτινών 22 , Γκύζη.

Είσοδος ελεύθερη.


(Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί με όλους τους κανόνες και τα μέτρα ασφαλείας για την πανδημία).

Πληροφορίες – κρατήσεις θέσεων: 6993723117. (Είναι απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση, διότι οι διαθέσιμες θέσεις

είναι αναπόφευκτα περιορισμένες, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Σε περίπτωση ακύρωσης θέσεως γίνεται

εγκαίρως γι αν δοθεί σε άλλο θεατή.)

Ένα πολιτιστικό γεγονός της Εξαρχία καλλιτεχνών και πολιτισμού.

 


Ο Sir Sean Connery πέθανε σε ηλικία 90 ετών.

Ο Σκωτσέζος ηθοποιός ήταν πιο γνωστός για την απεικόνιση του Τζέιμς Μποντ, καθώς ήταν ο πρώτος που έφερε το ρόλο στη μεγάλη οθόνη και εμφανίστηκε σε επτά ταινίες.

Η καριέρα του ως ηθοποιός εκτείνεται δεκαετίες και τα πολλά βραβεία του περιελάμβαναν Όσκαρ, δύο βραβεία Bafta και τρεις Χρυσές Σφαίρες

Οι άλλες ταινίες του Sir Sean περιελάμβαναν το The Hunt for Red October, την Indiana Jones and the Last Crusade and The Rock.


Θεωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως ο καλύτερος ηθοποιός που έπαιξε το 007

Το Όσκαρ του ήρθε το 1988, όταν αναδείχθηκε ο καλύτερος ηθοποιός για το ρόλο του ως ιρλανδός αστυνομικός στο The Untouchables.

Ήταν Sir από τη Βασίλισσα στο Παλάτι Holyrood το 2000.

Τον Αύγουστο, γιόρτασε τα 90α γενέθλιά του.

newsone.gr


«Με τα τραγούδια υψώνεται της πολιτείας το κάστρο, κι από της λύρας τα όνειρα, τα έργα τα μεγάλα».

Πόσο δίκιο έχει ο ποιητής… Πολλές φορές ένας στίχος, ή ένα τραγούδι μπορεί να γίνει όπλο ανίκητο και να έχει τόση δύναμη που να γκρεμίσει κάστρα απάτητα.

Ένα τέτοιο όπλο ήταν και το Πινδαρικό τραγούδι της Σοφίας Βέμπο, που μαζί με τους στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, πολέμησαν δίπλα στον φαντάρο μας και μέσα από τα επικά μονοπάτια της φωνής της και της γραφίδας του, μας οδήγησαν στην αποθέωση του 1940!

Με την έναρξη του πολέμου όλα τα θέατρα άλλαξαν την θεματολογία τους και ανέβασαν νούμερα με  πολεμική επικαιρότητα. Ξαναγράφτηκαν στίχοι πάνω σε ήδη παιγμένες μουσικές. Όλα με πατριωτικό περιεχόμενο που εξύψωναν το ηθικό , όχι μόνο των πολεμιστών μας , αλλά και του απλού λαού που έμεινε στα μετόπισθεν.   Η Βέμπο , ήδη καταξιωμένη τραγουδίστρια, ζητά από τον άσημο μέχρι τότε ποιητή και στιχουργό Μ. Τραϊφόρο να της γράψει ένα πολεμικό τραγούδι πάνω στην μουσική της “Ζεχρά” που είχε γράψει ο Μιχάλης Σουγιούλ. Ο Τραϊφόρος μέσα στην έκσταση και παραζάλη των ημερών της γράφει το “Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά“, που έμελε να γίνει ο δεύτερος Εθνικός μας Ύμνος.

Το ίδιο βράδυ το τραγούδησε η Βέμπο με ένα συγκλονιστικό τρόπο εμπρός σε ένα κατάμεστο θέατρο, με ένα κόσμο που παραληρούσε και της ζητούσε να το πει πολλές φορές…

Από εκείνο το βράδυ τα τραγούδια της Βέμπο πέταξαν στο Αλβανικό μέτωπο, στα βουνά της Ηπείρου και στο Ελ Αλαμέιν εμψυχώνοντας τα Ελληνικά στρατεύματα. Οι περισσότερες από τις εισπράξεις πήγαιναν στον Στρατό, στο Ναυτικό και στο Ερυθρό Σταυρό.

 

Η Σοφία τραγουδούσε συνεχώς , στο θέατρο, στα στρατόπεδα, στα νοσοκομεία στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών. Ο ενθουσιασμός του κόσμου και στο μέτωπο αλλά και στα μετόπισθεν είχε φθάσει στο αποκορύφωμα. Εκείνη παραμένει ακούραστη, αλλά και άφοβη από τις απειλές που άρχισαν να τις εκτοξεύουν . Στην αρχή με τηλεφωνήματα και γράμματα ανώνυμα. Ένα βράδυ πηγαίνοντας σπίτι της, στην μπλε πολυκατοικία στα Εξάρχεια, κάποιος συνεργάτης των Ιταλών, στην γωνία Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους, της ρίχνει μια γροθιά στο πρόσωπο λέγοντας της  :”Αυτό για να μάθεις να κοροϊδεύεις τον Ντούτσε μας…” . Δεν άργησαν να την συλλάβουν και να μείνει τρείς ημέρες στην φυλακή του Αβέρωφ.

Όταν οι κατακτητές είχαν εδραιωθεί πλέον και στην Αθήνα, πήγαν στην δισκογραφική εταιρεία Columbia και σπάσανε όλες τις μήτρες των δίσκων της. Πήγανε σπίτι της και κάνανε έρευνα, αναστατώνοντας τους γέρους γονείς της. Της πήραν την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος και έτσι δεν μπορούσε να τραγουδήσει πουθενά. Της απαγόρευσαν ακόμη και να  κυκλοφορεί με την κλασική μαντήλα της, διότι λέγανε ξεσήκωνε τα πλήθη. Τα πράγματα έγιναν πλέον δύσκολα και πολύ επικίνδυνα. Τότε ο συνταγματάρχης Ιωάννης Τσιγγάντες, επικεφαλής της αντιστασιακής ομάδας “ΜΙΔΑΣ” με πολλές προφυλάξεις την φυγαδεύει με άλλο όνομα και πλαστή ταυτότητα από την Κύμη στην   Μ. Ανατολή.

Και μέσα στο καΐκι που την φυγάδευε, η Βέμπο έδειξε την μεγάλη της πατριωτική καρδιά. Ο καπετάνιος του καϊκιού είχε απειληθεί από τους κατακτητές για να προδώσει  όποιον  του ζήταγε να τον φυγαδεύσει. Έτσι στην μέση του ταξιδιού έσβησε την μηχανή λέγοντας πως χάλασε. Ο Τσιγγάντες το κατάλαβε και τον απείλησε  με το όπλο του για να το ξανά ξεκινήσει. Τότε η Σοφία που ήταν μεταμφιεσμένη σε γριά τον πλησιάζει και αρχίζει να του μιλά ένθερμα … Το τι του είπε, κανείς δεν έμαθε ποτέ, ο καπετάνιος όμως σηκώθηκε γεμάτος κλάματα και έβαλε εμπρός  την μηχανή για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Τον ξανά βρήκε μετά από καιρό στην Αίγυπτο, φαντάρο πλέον να υπηρετεί την Πατρίδα και μόλις την είδε, της φίλαγε τα χέρια γιατί τον έσωσε.

Αργότερα ήρθε και ο Μίμης στην Αίγυπτο και αφού φτιάξανε έναν υπέροχο θίασο άρχισαν περιοδείες , από πόλη σε πόλη  και από στρατόπεδο σε στρατόπεδο. Ο Μίμης στα χρόνια που έμειναν στην Μέση Ανατολή έγραψε περίπου 150 επιθεωρήσεις. Και εδώ πάλι συνέχισαν να δίνουν χρήματα στον Στρατό, στο Ναυτικό, στο Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και στους Έλληνες πρόσφυγες.

Εκείνες τις τόσο έντονες και δύσκολες μέρες, το 1943,  η Σοφία, με δική της πρωτοβουλία, ζητά από τον Μίμη της να αρραβωνιαστούνε. Παντρεύτηκαν μετά από 15 χρόνια στην Αγία Θέκλα, ένα παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής.

Συνέβησαν πολλά γεγονότα κατά την παραμονή τους στην Αίγυπτο , που τα αναφέρει γλαφυρότατα, το βιογραφικό βιβλίο                            “Μ. ΤΡΑΪΦΟΡΟΣ- Σ. ΒΕΜΠΟ της Ελλάδος παιδιά” Εκδόσεις ΑΛΚΥΩΝ 2013. Γεγονότα που δεν μας φτάνει ό χώρος να τα εξιστορήσουμε.

Όταν άρχισε η αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων και η Ελλάδα ξεκίνησε να γιορτάζει την Απελευθέρωση της, οι συμμαχικές δυνάμεις έκαναν την μεγάλη και ιδιαίτερη τιμή στην Βέμπο να της διαθέσουν ένα πολεμικό  πλοίο για να την μεταφέρει από την Αλεξάνδρεια  στην Ελλάδα. Έτσι μέσω Ρόδου φτάνουν στον Πειραιά όπου ο κόσμος πανηγυρίζει έξαλα και η Βέμπο γίνεται η πρώτη  Ελληνίδα που πατάει στο απελευθερωμένο έδαφος της Πατρίδας μας.

Αργότερα το 1946 θέλοντας να εκφράσει την δυσαρέσκεια των Ελλήνων ο Μίμης της γράφει το  “Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου” και η Σοφία το λέει πάντα με ένα σκωπτικό ύφος που αναγκάζει την Βρετανική πρεσβεία της Αθήνας να απαιτήσει από την τότε Κυβέρνηση να αποσύρει το τραγούδι. Κάτι που υπάκουα η τότε Ελληνική κυβέρνηση το έκανε. Το τραγούδι αυτό όμως είχε ήδη μπει στα σπίτια και στις καρδιές όλων των Ελλήνων. Και μένει διαρκώς  μέχρι σήμερα καθώς είναι επίκαιρο μέχρι και τις ημέρες μας δυστυχώς.

Με τις εκδηλώσεις μνήμης που πραγματοποιούνται σε όλα τα μέρη της Ελλάδος και σε όλη την διάρκεια του χρόνου , καθώς τα τραγούδια τους είναι διαχρονικά, κρατάμε το καντηλάκι της μνήμης τους άσβηστο για να γίνουν παράδειγμα και στα νεώτερα παιδιά της Ελλάδος και να μην αφήσουμε να τους πάρουνε τα σύννεφα , οι άνεμοι τα κύματα…

ΣΗΜ. Πηγή το βιογραφικό βιβλίο του ανιψιού τους Βασίλη Π. Τραϊφόρου με τίτλο «ΜΙΜΗΣ ΤΡΑΪΦΟΡΟΣ και ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ της Ελλάδος παιδιά». Εκδόσεις ΑΛΚΥΩΝ 2013

Το κείμενο ανήκει στον Βασίλη Τραιφόρο!

 

 

Βίκυ Ντούλια, Ηθοποιός -Δημοσιογράφος

speakfreely

 





 Εξομολόγηση σε Δέκα Πράξεις


της Ωραιοζήλης-Τζίνα Δαβιλά


Λιανική τιμή: 12 ευρώ +ΦΠΑ


Σελ. 98

ISBN: 978-618-5456-24-5


Στόχος του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας είναι κυρίως οι υγιείς

αναγνώστες. Μια ταπεινή προτροπή να μην επιτρέψετε στους εαυτούς σας να

περάσετε στην πλευρά των ασθενών.

Ω-Τ. Δ

Στο αέναο πέρασμα του χρόνου, η βιωματική μνήμη, πολύτιμη παρακαταθήκη

της ιστορίας, έχει πια ξεθυμάνει, έχει αφυδατωθεί. Προσεγγίζουμε τις εποχές

μέσω γεγονότων, πολέμων, πολιτικών συστημάτων, εναλλαγών κυβερνήσεων.

Μαθαίνουμε την ιστορία της ανθρωπότητας, όχι την ιστορία των ανθρώπων. Η

ουσία της ανθρώπινης υπόστασης, η ατομικότητα, τα αισθήματα, η λύπη, η

χαρά, ο πόνος, η αγωνία, η ευδαιμονία, το πάθος, ο έρωτας, ο θυμός, το μίσος,

όλες οι κινητήριες δυνάμεις, που δημιουργούν το ανθρώπινο σύμπαν, είναι σαν

να μην υπήρξαν ποτέ. Σώνονται μόνο στο γραπτό λόγο. Μέσα από τον γραπτό

λόγο, ιδιαίτερα τον άμεσο και όχι τον έντεχνο, που ως ένα βαθμό εξωραΐζει το

βίωμα, μένει το άρωμα της ύπαρξης και του βηματισμού στο χωρόχρονο, του

μεγαλειώδους και τραγικού όντος που αυτοπροσδιορίστηκε ως άνθρωπος. Εκεί,

φωτίζεται η αβυσσαλέα σχέση, που έχει καθένας μας με την τυχαιότητα, καλή ή

κακή, που αναλογεί σε κάθε βίο.

Η κατάθεση της Τζίνας και η βιωματική αντανάκλαση τής περιπέτειας της

υγείας της, εντάσσεται στο πολύτιμο αυτό είδος του γραπτού λόγου.

Αντιμετωπίζει μια ασθένεια, που είναι στο επίκεντρο του δημόσιου

ενδιαφέροντος, γιατί αφορά πάμπολλες γυναίκες. Ο συμβολισμός της ασθένειας

αυτής είναι πολυσήμαντος. Αφορά τη θηλυκή φύση, την ομορφιά, τον έρωτα, τη

μητρότητα και τη ζωοδότιδα πηγή της. Όλα αυτά μαζί και καθ’ ένα χώρια. Όμως,

ευτυχώς, ζούμε σε μια εποχή που η ιατρική έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο. Σε

αυτή την ασθένεια οι μάχες δίνονται για να κερδηθούν κι όχι να χαθούν. Η Τζίνα

είχε, έχει και θα έχει την παρρησία να μοιράζεται αυτό που νιώθει. Με τον τρόπο

αυτό μας προσφέρει απλόχερα ένα ανεκτίμητο δώρο.

Πάνος Μπιτσαξής

Την Ωραιοζήλη Δαβιλά τη γνώρισα ως Τζίνα, πριν αυτο-ανα-βαπτιστεί.

Ως φίλος διάβασα την «Εξομολόγηση σε Δέκα Πράξεις», μιας φίλης που περνάει

μια κρίσιμη καμπή ζωής.

Διαβάστε το προσεκτικά. Είμαι βέβαιος ότι θα σκεφτείτε τουλάχιστον έναν

φίλο (ή τον εαυτό σας) σε ανάλογα εξομολογητική και αναθεωρητική θέση.

Κι αφού το διαβάσετε, στοχαστείτε για λίγο πάνω στα πιο σημαντικά και,

ίσως, επείγοντα ζητήματα της ζωής σας, της υγείας σας, των σχέσεών σας. Ίσως

κάτι σημαντικό προλάβετε.

Με αγάπη, ενσυναίσθηση και περισσότερη γνώση και αυτογνωσία.

Κωστής Α. Μακρής, Γραφίστας-Συγγραφέας

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου θα ανακαλύψετε πως τη δύναμη για ζωή ο

άνθρωπος την έχει πάντα μέσα του. Ακόμα και όταν δεν το ξέρει ή δεν το

φαντάζεται από πριν. Και την ανακαλύπτει βήμα-βήμα, κερδίζοντας κάθε μέρα

τη μέρα που ζει.


Υπέροχη, και αξιοθαύμαστη Ωραιοζήλη-Τζίνα, σου εύχομαι να είσαι πάντα

καλά, και γεμάτη από αυτή τη χαρά της ζωής, που ξεχειλίζει από τα μάτια σου

και το χαμόγελό σου.

Τζούτζη Μαντζουράνη, Ποιήτρια

Αγάπη είναι η ιατρική! Αγάπη προς τον ασθενή συνάνθρωπό σου. Να τον

ενσυναισθάνεσαι κι εκείνη τη στιγμή που νιώθει πως όλα καταρρέουν να του

χαριστείς και ψυχικά. Δεν είναι μόνο τα πετυχημένα επιστημονικά πρωτόκολλα

θεραπείας. Είναι τα πρώτα λόγια που θα πεις στον ασθενή: «Μη φοβάσαι, θα τα

καταφέρεις. Διώξε ό,τι σ’ ενοχλεί, άλλαξε στάση ζωης». Αυτά τα πρώτα λόγια

είναι η αρχή της θεραπείας.

Λιάνα Σουλούνια, Ιατρός Ακτινολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ, Ακτινολογικού

Εργαστηρίου Απεικονισης Μαστού ΓΝΡ

«...δεν νομίζω ότι θα είχα το κουράγιο να γράψω αυτό το σύντομο πόνημα αν

δεν είχα τόσο ζωντανή την αισιοδοξία και την ελπίδα στην ψυχή μου...»

Το βιβλίο της καλής μου Ωραιοζήλης είναι ακριβώς αυτό, ένα πόνημα. Ένας

εσωτερικός χείμαρρος που ξεχειλίζει από την ψυχή της, περνάει μέσα από την

καρδιά της, για να μας φθάσει, να μας «ακουμπήσει» συναισθηματικά και να μας

δώσει αισιοδοξία κι ελπίδα. Είναι όμως συνάμα και ένας οδηγός που μας ανοίγει

μια άλλη διάσταση στο τι είναι πραγματικά πολύτιμο και αξίζει στην ζωή μας και

τι όχι.

Γιώργος Σαράφογλου, Σκιτσογράφος (ΝΥ)

Εκδόσεις Φίλντισι


Ξανθίππου 123, Παπάγου

Τηλ.: 210 6540170

www.filntisi.gr info@filntisi.gr